tjáning
nafnorðkvenkyntján-ing
1
það að tjá sig, túlkun
2
líffræði
það þegar eiginleiki sem býr í genum kemur fram í svipgerðinni
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
tjáning / orðanotkun
- babla
- , málnotandi
- , málnotkun
- , orðanotkun
- , skorinorður
- , harðyrtur
Samstæður
- tilfinningar
- , svipbrigði
- , túlkun
- , framsögn
- , framsetning
- , ræðumennska
Orðasambönd
- frjáls tjáning
- leikræn tjáning
- listræn tjáning
- tjáning tilfinninga
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
tjáning
tjáningin
Þf.
tjáningu
tjáninguna
Þgf.
tjáningu
tjáningunni
Ef.
tjáningar
tjáningarinnar