tjá
sagnorð
1
þolfall
láta í ljós meiningu sína
hún tjáir tilfinningar sínar í málverkunum
hann er mállaus og tjáir sig með bendingum
tjá sig um <þetta>
ráðherrann vildi ekki tjá sig um málið
2
þágufall/þolfall
segja (e-m e-ð)
honum var tjáð að fluginu mundi seinka
hún tjáði mér þetta án svipbrigða
3
það tjáir ekki að <kvarta>
það dugar ekki, þýðir ekki að kvarta
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tjái
tjáðitéði
önnur persóna
tjáir
tjáðirtéðir
þriðja persóna
tjáir
tjáðitéði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tjáum
tjáðumtéðum
önnur persóna
tjáið
tjáðuðtéðuð
þriðja persóna
tjá
tjáðutéðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tjáist
tjáðist
önnur persóna
tjáist
tjáðist
þriðja persóna
tjáist
tjáðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tjáumst
tjáðumst
önnur persóna
tjáist
tjáðust
þriðja persóna
tjást
tjáðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tjái
tjáðitéði
önnur persóna
tjáir
tjáðirtéðir
þriðja persóna
tjái
tjáðitéði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tjáum
tjáðumtéðum
önnur persóna
tjáið
tjáðuðtéðuð
þriðja persóna
tjái
tjáðutéðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tjáist
tjáðist
önnur persóna
tjáist
tjáðist
þriðja persóna
tjáist
tjáðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tjáumst
tjáðumst
önnur persóna
tjáist
tjáðust
þriðja persóna
tjáist
tjáðust
nafnháttur
tjá
sagnbót
tjáð
nafnháttur
tjást
sagnbót
tjáðst
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
tjá
tjáðu
tjáið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tjáirðu
tjáðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tjáiði
tjáðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tjáirðu
tjáðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tjáiði
tjáðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tjáistu
tjáðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tjáistu
tjáðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
tjáður
tjáð
tjáð
þolfall
tjáðan
tjáða
tjáð
þágufall
tjáðum
tjáðri
tjáðu
eignarfall
tjáðs
tjáðrar
tjáðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
tjáðir
tjáðar
tjáð
þolfall
tjáða
tjáðar
tjáð
þágufall
tjáðum
tjáðum
tjáðum
eignarfall
tjáðra
tjáðra
tjáðra