trúa
sagnorð
1
hafa traust (á e-u), hafa fullvissu (um e-ð)
trúa á <guð>
hún trúði á endurkomu Jesú
þeir trúa ekki á líf eftir dauðann
hann trúir á lækningamátt líkamans
2
þágufall
taka orð e-s fullgild
ég trúi ekki þessari sögu
hún trúir öllu sem hann segir
ég trúi því vel að sjóferðin hafi verið erfið
3
þágufall
trúa <henni> fyrir <þessu>
treysta henni fyrir þessu
hann trúði mér fyrir leyndarmálinu
hún trúir stundum móður sinni fyrir barninu
4
þágufall
trúa <henni> til <þess>
álíta hana færa um þetta
ég gæti ekki trúað honum til að stjórna landinu
ég trúi henni alveg til að svíkja undan skatti
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
- trúa á bókstafinn
- trúa á framhaldslíf
- trúa á guð
- trúa á guð og lukkuna
- trúa á himnaríki
- trúa á líf eftir dauðann
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
trúi
trúði
önnur persóna
trúir
trúðir
þriðja persóna
trúir
trúði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
trúum
trúðum
önnur persóna
trúið
trúðuð
þriðja persóna
trúa
trúðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
trúi
tryði
önnur persóna
trúir
tryðir
þriðja persóna
trúi
tryði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
trúum
tryðum
önnur persóna
trúið
tryðuð
þriðja persóna
trúi
tryðu
nafnháttur
trúa
sagnbót
trúað
lýsingarháttur nútíðar
trúandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
trú
trúðu
trúið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
trúirðu
trúðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
trúiði
trúðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
trúirðu
tryðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
trúiði
tryðuði