trúss
nafnorðhvorugkyn
farangur sem fluttur er á milli staða
trúss göngumanna er flutt á milli skála
binda trúss sitt við <hana>
1
fylgja henni að málum
2
taka saman við hana, fara að vera með henni
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
trúss
trússið
Þf.
trúss
trússið
Þgf.
trússi
trússinu
Ef.
trúss
trússins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
trúss
trússin
Þf.
trúss
trússin
Þgf.
trússum
trússunum
Ef.
trússa
trússanna