trútt
lýsingarorð
<þú> getur trútt um talað
þú getur ekki sagt þetta
hann getur trútt um talað, hann sem aldrei hefur skort neitt
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
trúr
trú
trútt
Þf.
trúan
trúa
trútt
Þgf.
trúum
trúrri
trúu
Ef.
trús
trúrrar
trús
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
trúir
trúar
trú
Þf.
trúa
trúar
trú
Þgf.
trúum
trúum
trúum
Ef.
trúrra
trúrra
trúrra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
trúi
trúa
trúa
Þf.
trúa
trúu
trúa
Þgf.
trúa
trúu
trúa
Ef.
trúa
trúu
trúa
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
trúu
trúu
trúu
Þf.
trúu
trúu
trúu
Þgf.
trúu
trúu
trúu
Ef.
trúu
trúu
trúu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
trúrri
trúrri
trúrra
Þf.
trúrri
trúrri
trúrra
Þgf.
trúrri
trúrri
trúrra
Ef.
trúrri
trúrri
trúrra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
trúrri
trúrri
trúrri
Þf.
trúrri
trúrri
trúrri
Þgf.
trúrri
trúrri
trúrri
Ef.
trúrri
trúrri
trúrri
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
trúastur
trúust
trúast
Þf.
trúastan
trúasta
trúast
Þgf.
trúustum
trúastri
trúustu
Ef.
trúasts
trúastrar
trúasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
trúastir
trúastar
trúust
Þf.
trúasta
trúastar
trúust
Þgf.
trúustum
trúustum
trúustum
Ef.
trúastra
trúastra
trúastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
trúasti
trúasta
trúasta
Þf.
trúasta
trúustu
trúasta
Þgf.
trúasta
trúustu
trúasta
Ef.
trúasta
trúustu
trúasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
trúustu
trúustu
trúustu
Þf.
trúustu
trúustu
trúustu
Þgf.
trúustu
trúustu
trúustu
Ef.
trúustu
trúustu
trúustu