Yrða

treysta

sagnorð
1
þágufall
sýna (e-m) traust, reiða sig á (e-n)
ég treysti honum ekki
treysta á <ríkisstjórnina>
við verðum að treysta á eigin getu og hæfileika
treysta sér til að <fara til útlanda>
ég treysti mér ekki til að standa á fætur
treysta því að <gangstéttin verði löguð>
þú getur treyst því að þetta vín er gott
það er engu að treysta
2
þolfall
gera (e-ð) traustara, sterkara
þeir eru að vinna að því að treysta gömlu brúna
þjóðirnar vilja treysta vináttuböndin sín á milli
→ sjá: treystast so, treystandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
treysti
treysti
2.p.
treystir
treystir
3.p.
treystir
treysti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
treysti
treysti
2.p.
treystir
treystir
3.p.
treysti
treysti
Nh.
treysta
Sagnb.
treyst
Lh. nt.
treystandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
treyst
treystu
treystið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
treystirðu
treystirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
treystirðu
treystirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
treystur
treyst
treyst
Þf.
treystan
treysta
treyst
Þgf.
treystum
treystri
treystu
Ef.
treysts
treystrar
treysts