Yrða

treysta

sagnorð
1
þágufall
sýna (e-m) traust, reiða sig á (e-n)
ég treysti honum ekki
treysta á <ríkisstjórnina>
við verðum að treysta á eigin getu og hæfileika
treysta sér til að <fara til útlanda>
ég treysti mér ekki til að standa á fætur
treysta því að <gangstéttin verði löguð>
þú getur treyst því að þetta vín er gott
það er engu að treysta
2
þolfall
gera (e-ð) traustara, sterkara
þeir eru að vinna að því að treysta gömlu brúna
þjóðirnar vilja treysta vináttuböndin sín á milli
→ sjá: treystast sagnorð, treystandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
treysti
treysti
önnur persóna
treystir
treystir
þriðja persóna
treystir
treysti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
treysti
treysti
önnur persóna
treystir
treystir
þriðja persóna
treysti
treysti
nafnháttur
treysta
sagnbót
treyst
lýsingarháttur nútíðar
treystandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
treyst
treystu
treystið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
treystirðu
treystirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
treystirðu
treystirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
treystur
treyst
treyst
þolfall
treystan
treysta
treyst
þágufall
treystum
treystri
treystu
eignarfall
treysts
treystrar
treysts