tré
nafnorðhvorugkyn
1
stórvaxin planta með stofn og greinar
2
viður, smíðaefni
hann er hagleiksmaður á tré og járn
myndin var skorin út í tré og máluð
eiga/hafa í fullu tré við <hana>
vera jafnsterkur eða fær og hún, vera jafnoki hennar
svo bregðast krosstré sem önnur tré
jafnvel traustustu hlutir eða persónur geta brugðist
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
tré
tréð
Þf.
tré
tréð
Þgf.
tré
trénu
Ef.
trés
trésins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
tré
trén
Þf.
tré
trén
Þgf.
trjám
trjánum
Ef.
trjáa
trjánna