Yrða

tuða

sagnorð
tala nöldurslega og síendurtekið (um e-ð)
hann fékk bókina endurgreidda svo nú er hann hættur að tuða
ég er alltaf að tuða í henni að hún eigi að láta klippa sig
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
kvörtun
þus / fjas
Samstæður
Orðasambönd
  • tuða fyrir munni sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tuða
tuðaði
önnur persóna
tuðar
tuðaðir
þriðja persóna
tuðar
tuðaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
tuði
tuðaði
önnur persóna
tuðir
tuðaðir
þriðja persóna
tuði
tuðaði
nafnháttur
tuða
sagnbót
tuðað
lýsingarháttur nútíðar
tuðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
tuða
tuðaðu
tuðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tuðarðu
tuðaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
tuðirðu
tuðaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
tuðaður
tuðuð
tuðað
þolfall
tuðaðan
tuðaða
tuðað
þágufall
tuðuðum
tuðaðri
tuðuðu
eignarfall
tuðaðs
tuðaðrar
tuðaðs