Yrða

tuða

sagnorð
tala nöldurslega og síendurtekið (um e-ð)
hann fékk bókina endurgreidda svo nú er hann hættur að tuða
ég er alltaf að tuða í henni að hún eigi að láta klippa sig
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • tuða fyrir munni sér
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
tuða
tuðaði
2.p.
tuðar
tuðaðir
3.p.
tuðar
tuðaði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
tuði
tuðaði
2.p.
tuðir
tuðaðir
3.p.
tuði
tuðaði
Nh.
tuða
Sagnb.
tuðað
Lh. nt.
tuðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
tuða
tuðaðu
tuðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tuðarðu
tuðaðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tuðirðu
tuðaðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tuðaður
tuðuð
tuðað
Þf.
tuðaðan
tuðaða
tuðað
Þgf.
tuðuðum
tuðaðri
tuðuðu
Ef.
tuðaðs
tuðaðrar
tuðaðs