tuska
sagnorðþolfall
tuska <hana> til
taka í (e-n), dangla í (e-n)
hana langar til að hrista hann, tuska hann dálítið til
→ sjá: tuskast so
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
tuska
tuskaði
2.p.
tuskar
tuskaðir
3.p.
tuskar
tuskaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
tuskum
tuskuðum
2.p.
tuskið
tuskuðuð
3.p.
tuska
tuskuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
tuskast
tuskaðist
2.p.
tuskast
tuskaðist
3.p.
tuskast
tuskaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
tuskumst
tuskuðumst
2.p.
tuskist
tuskuðust
3.p.
tuskast
tuskuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
tuski
tuskaði
2.p.
tuskir
tuskaðir
3.p.
tuski
tuskaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
tuskum
tuskuðum
2.p.
tuskið
tuskuðuð
3.p.
tuski
tuskuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
tuskist
tuskaðist
2.p.
tuskist
tuskaðist
3.p.
tuskist
tuskaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
tuskumst
tuskuðumst
2.p.
tuskist
tuskuðust
3.p.
tuskist
tuskuðust
Nh.
tuska
Sagnb.
tuskað
Lh. nt.
tuskandi
Nh.
tuskast
Sagnb.
tuskast
Lh. nt.
tuskandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
tuska
tuskaðu
tuskið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tuskarðu
tuskaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
tuskiði
tuskuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tuskirðu
tuskaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
tuskiði
tuskuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tuskastu
tuskaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
tuskistu
tuskaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tuskaður
tuskuð
tuskað
Þf.
tuskaðan
tuskaða
tuskað
Þgf.
tuskuðum
tuskaðri
tuskuðu
Ef.
tuskaðs
tuskaðrar
tuskaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
tuskaðir
tuskaðar
tuskuð
Þf.
tuskaða
tuskaðar
tuskuð
Þgf.
tuskuðum
tuskuðum
tuskuðum
Ef.
tuskaðra
tuskaðra
tuskaðra