Yrða

umbreyttur

lýsingarorð um-breyttur lýsingarháttur þátíðar
breyttur (í e-ð annað), allt öðruvísi
hann er umbreyttur eftir að hann fékk sér ný föt
→ sjá: umbreyta sagnorð, umbreytast sagnorð
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • vera umbreyttur maður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
umbreyttur
umbreytt
umbreytt
þolfall
umbreyttan
umbreytta
umbreytt
þágufall
umbreyttum
umbreyttri
umbreyttu
eignarfall
umbreytts
umbreyttrar
umbreytts