umgirða
sagnorð um-girða þolfall
mynda afmörkun (um e-ð), afmarka (e-ð)
→ sjá: umgirtur lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
umgirði
umgirti
önnur persóna
umgirðir
umgirtir
þriðja persóna
umgirðir
umgirti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
umgirðum
umgirtum
önnur persóna
umgirðið
umgirtuð
þriðja persóna
umgirða
umgirtu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
umgirði
umgirti
önnur persóna
umgirðir
umgirtir
þriðja persóna
umgirði
umgirti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
umgirðum
umgirtum
önnur persóna
umgirðið
umgirtuð
þriðja persóna
umgirði
umgirtu
nafnháttur
umgirða
sagnbót
umgirt
lýsingarháttur nútíðar
umgirðandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
umgirð
umgirtu
umgirðið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
umgirðirðu
umgirtirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
umgirðiði
umgirtuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
umgirðirðu
umgirtirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
umgirðiði
umgirtuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
umgirtur
umgirt
umgirt
þolfall
umgirtan
umgirta
umgirt
þágufall
umgirtum
umgirtri
umgirtu
eignarfall
umgirts
umgirtrar
umgirts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
umgirtir
umgirtar
umgirt
þolfall
umgirta
umgirtar
umgirt
þágufall
umgirtum
umgirtum
umgirtum
eignarfall
umgirtra
umgirtra
umgirtra