Yrða

umkominn

lýsingarorð um-kominn
vera þess umkominn að <gagnrýna bókina>
vera hæfur til, hafa allan rétt til ...
hann telur sig þess umkominn að stjórna landinu
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
umkominn
umkomin
umkomið
þolfall
umkominn
umkomna
umkomið
þágufall
umkomnum
umkominni
umkomnu
eignarfall
umkomins
umkominnar
umkomins