undanþiggja
sagnorð undan-þiggja þolfall
taka eða telja (e-ð) ekki með, undanskilja e-ð
→ sjá: undanþeginn lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
undanþigg
undanþáði
önnur persóna
undanþiggur
undanþáðir
þriðja persóna
undanþiggur
undanþáði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
undanþiggjum
undanþáðum
önnur persóna
undanþiggið
undanþáðuð
þriðja persóna
undanþiggja
undanþáðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
undanþiggi
undanþægiundanþæði
önnur persóna
undanþiggir
undanþægirundanþæðir
þriðja persóna
undanþiggi
undanþægiundanþæði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
undanþiggjum
undanþægjumundanþæðum
önnur persóna
undanþiggið
undanþægjuðundanþæðuð
þriðja persóna
undanþiggi
undanþægjuundanþæðu
nafnháttur
undanþiggja
sagnbót
undanþegið
lýsingarháttur nútíðar
undanþiggjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
undanþigg
undanþiggðu
undanþiggið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
undanþiggurðu
undanþáðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
undanþiggiði
undanþáðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
undanþiggirðu
undanþægirðuundanþæðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
undanþiggiði
undanþægjuðiundanþæðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
undanþeginn
undanþegin
undanþegið
þolfall
undanþeginn
undanþegna
undanþegið
þágufall
undanþegnum
undanþeginni
undanþegnu
eignarfall
undanþegins
undanþeginnar
undanþegins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
undanþegnir
undanþegnar
undanþegin
þolfall
undanþegna
undanþegnar
undanþegin
þágufall
undanþegnum
undanþegnum
undanþegnum
eignarfall
undanþeginna
undanþeginna
undanþeginna