Yrða

upphefja

sagnorð upp-hefja þolfall
1
hrósa (e-m/e-u), gera hlut (e-s) sem mestan
læknirinn minn upphefur ágæti lyfsins
hann gerir allt til að upphefja sjálfan sig
2
byrja, hefja (e-ð)
presturinn upphóf langan ritningarlestur
→ sjá: upphefjast sagnorð, upphafinn lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • upphefja augu sín
  • upphefja raust sína
  • upphefja sig
  • upphefja sjálfan sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
upphef
upphóf
önnur persóna
upphefur
upphófst
þriðja persóna
upphefur
upphóf
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
upphefji
upphæfi
önnur persóna
upphefjir
upphæfir
þriðja persóna
upphefji
upphæfi
nafnháttur
upphefja
sagnbót
upphafið
lýsingarháttur nútíðar
upphefjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
upphef
upphefðu
upphefjið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
upphefurðu
upphófstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
upphefjirðu
upphæfirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
upphafinn
upphafin
upphafið
þolfall
upphafinn
upphafna
upphafið
þágufall
upphöfnum
upphafinni
upphöfnu
eignarfall
upphafins
upphafinnar
upphafins