vættur
nafnorðkvenkyn/karlkyn
yfirnáttúrleg vera, ýmist góð eða vond
í fjallinu búa huldar vættir
gripurinn á að bægja brott illum vættum
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vættur
vætturin
Þf.
vætti
vættina
Þgf.
vætti
vættinni
Ef.
vættar
vættarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
vættir
vættirnar
Þf.
vættir
vættirnar
Þgf.
vættum
vættunum
Ef.
vætta
vættanna