Yrða

vera

nafnorðkvenkyn
1
lifandi einstaklingur eða fyrirbæri
ég sá hvítklædda veru svífa um í myrkrinu
2
það að dvelja, vera einhversstaðar, dvöl
hvernig var vera þín í sveitinni?
í raun og veru <vill hann ekki selja húsið>
í alvörunni ...
<þetta er ekkert erfitt> í verunni
... ef satt skal segja
Orðasvið og samstæður
tilvist
dvöl / vera
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vera
veran
Þf.
veru
veruna
Þgf.
veru
verunni
Ef.
veru
verunnar