víðkunnur
lýsingarorðvíð-kunnur
víða kunnur, frægur
hún er víðkunn fyrir störf sín að líknarmálum
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
frægð
Samstæður
Orðasambönd
- vera víðkunnur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
víðkunnur
víðkunn
—
Þf.
víðkunnan
víðkunna
—
Þgf.
víðkunnum
víðkunnri
víðkunnu
Ef.
víðkunns
víðkunnrar
víðkunns
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
víðkunnir
víðkunnar
víðkunn
Þf.
víðkunna
víðkunnar
víðkunn
Þgf.
víðkunnum
víðkunnum
víðkunnum
Ef.
víðkunnra
víðkunnra
víðkunnra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
víðkunni
víðkunna
víðkunna
Þf.
víðkunna
víðkunnu
víðkunna
Þgf.
víðkunna
víðkunnu
víðkunna
Ef.
víðkunna
víðkunnu
víðkunna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
víðkunnu
víðkunnu
víðkunnu
Þf.
víðkunnu
víðkunnu
víðkunnu
Þgf.
víðkunnu
víðkunnu
víðkunnu
Ef.
víðkunnu
víðkunnu
víðkunnu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
víðkunnari
víðkunnari
víðkunnara
Þf.
víðkunnari
víðkunnari
víðkunnara
Þgf.
víðkunnari
víðkunnari
víðkunnara
Ef.
víðkunnari
víðkunnari
víðkunnara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
víðkunnari
víðkunnari
víðkunnari
Þf.
víðkunnari
víðkunnari
víðkunnari
Þgf.
víðkunnari
víðkunnari
víðkunnari
Ef.
víðkunnari
víðkunnari
víðkunnari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
víðkunnastur
víðkunnust
víðkunnast
Þf.
víðkunnastan
víðkunnasta
víðkunnast
Þgf.
víðkunnustum
víðkunnastri
víðkunnustu
Ef.
víðkunnasts
víðkunnastrar
víðkunnasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
víðkunnastir
víðkunnastar
víðkunnust
Þf.
víðkunnasta
víðkunnastar
víðkunnust
Þgf.
víðkunnustum
víðkunnustum
víðkunnustum
Ef.
víðkunnastra
víðkunnastra
víðkunnastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
víðkunnasti
víðkunnasta
víðkunnasta
Þf.
víðkunnasta
víðkunnustu
víðkunnasta
Þgf.
víðkunnasta
víðkunnustu
víðkunnasta
Ef.
víðkunnasta
víðkunnustu
víðkunnasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
víðkunnustu
víðkunnustu
víðkunnustu
Þf.
víðkunnustu
víðkunnustu
víðkunnustu
Þgf.
víðkunnustu
víðkunnustu
víðkunnustu
Ef.
víðkunnustu
víðkunnustu
víðkunnustu