virtur
lýsingarorð
sem er mikils metinn, sem er tekið mark á
hún er virtur guðfræðingur
hann lærði við virtan háskóla
→ sjá: virða so
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
virðing
Samstæður
Orðasambönd
- mikils virtur
- vera virtur
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
virtur
virt
virt
Þf.
virtan
virta
virt
Þgf.
virtum
virtri
virtu
Ef.
virts
virtrar
virts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
virtir
virtar
virt
Þf.
virta
virtar
virt
Þgf.
virtum
virtum
virtum
Ef.
virtra
virtra
virtra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
virti
virta
virta
Þf.
virta
virtu
virta
Þgf.
virta
virtu
virta
Ef.
virta
virtu
virta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
virtu
virtu
virtu
Þf.
virtu
virtu
virtu
Þgf.
virtu
virtu
virtu
Ef.
virtu
virtu
virtu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
virtari
virtari
virtara
Þf.
virtari
virtari
virtara
Þgf.
virtari
virtari
virtara
Ef.
virtari
virtari
virtara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
virtari
virtari
virtari
Þf.
virtari
virtari
virtari
Þgf.
virtari
virtari
virtari
Ef.
virtari
virtari
virtari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
virtastur
virtust
virtast
Þf.
virtastan
virtasta
virtast
Þgf.
virtustum
virtastri
virtustu
Ef.
virtasts
virtastrar
virtasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
virtastir
virtastar
virtust
Þf.
virtasta
virtastar
virtust
Þgf.
virtustum
virtustum
virtustum
Ef.
virtastra
virtastra
virtastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
virtasti
virtasta
virtasta
Þf.
virtasta
virtustu
virtasta
Þgf.
virtasta
virtustu
virtasta
Ef.
virtasta
virtustu
virtasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
virtustu
virtustu
virtustu
Þf.
virtustu
virtustu
virtustu
Þgf.
virtustu
virtustu
virtustu
Ef.
virtustu
virtustu
virtustu