Yrða

varða

nafnorðkvenkyn
stein- eða moldarhraukur hlaðinn til vegvísunar
<hana> rekur í vörðurnar
hún er hikandi í tali, kemur orðunum illa út úr sér
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • rekast í vörðurnar
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
varða
varðan
Þf.
vörðu
vörðuna
Þgf.
vörðu
vörðunni
Ef.
vörðu
vörðunnar