Yrða

varða

nafnorð kvenkyn
stein- eða moldarhraukur hlaðinn til vegvísunar
<hana> rekur í vörðurnar
hún er hikandi í tali, kemur orðunum illa út úr sér
Samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • rekast í vörðurnar
Fallbeygingar
Eintala
eintala með greini
nefnifall
varða
varðan
þolfall
vörðu
vörðuna
þágufall
vörðu
vörðunni
eignarfall
vörðu
vörðunnar