var
lýsingarorð
1
varkár, gætinn
vera var um sig
gæta sín vel, vera tortrygginn
2
einkum bundið orðasamböndum
sem tekur eftir e-u, veitir e-u athygli
verða <hennar> var
hún varð þess ekki vör að allir voru farnir
verða var við <mannaferðir>
gera vart við sig
láta taka eftir sér, t.d. með því að knýja á dyr
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
var
vör
vart
Þf.
varan
vara
vart
Þgf.
vörum
varri
vöru
Ef.
vars
varrar
vars
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varir
varar
vör
Þf.
vara
varar
vör
Þgf.
vörum
vörum
vörum
Ef.
varra
varra
varra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vari
vara
vara
Þf.
vara
vöru
vara
Þgf.
vara
vöru
vara
Ef.
vara
vöru
vara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vöru
vöru
vöru
Þf.
vöru
vöru
vöru
Þgf.
vöru
vöru
vöru
Ef.
vöru
vöru
vöru
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varari
varari
varara
Þf.
varari
varari
varara
Þgf.
varari
varari
varara
Ef.
varari
varari
varara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varari
varari
varari
Þf.
varari
varari
varari
Þgf.
varari
varari
varari
Ef.
varari
varari
varari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varastur
vörust
varast
Þf.
varastan
varasta
varast
Þgf.
vörustum
varastri
vörustu
Ef.
varasts
varastrar
varasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varastir
varastar
vörust
Þf.
varasta
varastar
vörust
Þgf.
vörustum
vörustum
vörustum
Ef.
varastra
varastra
varastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varasti
varasta
varasta
Þf.
varasta
vörustu
varasta
Þgf.
varasta
vörustu
varasta
Ef.
varasta
vörustu
varasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vörustu
vörustu
vörustu
Þf.
vörustu
vörustu
vörustu
Þgf.
vörustu
vörustu
vörustu
Ef.
vörustu
vörustu
vörustu