vara1
sagnorð þolfall
1
vara <hana> við
gera henni viðvart (um e-ð hættulegt)
ég verð að vara hana við
hann varaði mig við því að kveikja á tækinu
2
vara sig
gæta að sér, passa sig
varaðu þig á hundinum, hann bítur
→ sjá: varast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vara
varaði
önnur persóna
varar
varaðir
þriðja persóna
varar
varaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vörum
vöruðum
önnur persóna
varið
vöruðuð
þriðja persóna
vara
vöruðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
varast
varaðist
önnur persóna
varast
varaðist
þriðja persóna
varast
varaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vörumst
vöruðumst
önnur persóna
varist
vöruðust
þriðja persóna
varast
vöruðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vari
varaði
önnur persóna
varir
varaðir
þriðja persóna
vari
varaði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vörum
vöruðum
önnur persóna
varið
vöruðuð
þriðja persóna
vari
vöruðu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
varist
varaðist
önnur persóna
varist
varaðist
þriðja persóna
varist
varaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vörumst
vöruðumst
önnur persóna
varist
vöruðust
þriðja persóna
varist
vöruðust
nafnháttur
vara
sagnbót
varað
lýsingarháttur nútíðar
varandi
nafnháttur
varast
sagnbót
varast
lýsingarháttur nútíðar
varandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
vara
varaðu
varið
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
varastu
varist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vararðu
varaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
variði
vöruðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
varirðu
varaðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
variði
vöruðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
varastu
varaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
varistu
varaðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
varaður
vöruð
varað
þolfall
varaðan
varaða
varað
þágufall
vöruðum
varaðri
vöruðu
eignarfall
varaðs
varaðrar
varaðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
varaðir
varaðar
vöruð
þolfall
varaða
varaðar
vöruð
þágufall
vöruðum
vöruðum
vöruðum
eignarfall
varaðra
varaðra
varaðra