varasamur
lýsingarorðvara-samur
hættulegur, sem þarf að vara sig á, varhugaverður
maðurinn er sagður óheiðarlegur og varasamur í viðskiptum
vegurinn er varasamur í myrkri
það er varasamt að <treysta henni>
Orðasvið og samstæður
hætta
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varasamur
varasöm
varasamt
Þf.
varasaman
varasama
varasamt
Þgf.
varasömum
varasamri
varasömu
Ef.
varasams
varasamrar
varasams
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varasamir
varasamar
varasöm
Þf.
varasama
varasamar
varasöm
Þgf.
varasömum
varasömum
varasömum
Ef.
varasamra
varasamra
varasamra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varasami
varasama
varasama
Þf.
varasama
varasömu
varasama
Þgf.
varasama
varasömu
varasama
Ef.
varasama
varasömu
varasama
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varasömu
varasömu
varasömu
Þf.
varasömu
varasömu
varasömu
Þgf.
varasömu
varasömu
varasömu
Ef.
varasömu
varasömu
varasömu
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varasamari
varasamari
varasamara
Þf.
varasamari
varasamari
varasamara
Þgf.
varasamari
varasamari
varasamara
Ef.
varasamari
varasamari
varasamara
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varasamari
varasamari
varasamari
Þf.
varasamari
varasamari
varasamari
Þgf.
varasamari
varasamari
varasamari
Ef.
varasamari
varasamari
varasamari
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varasamastur
varasömust
varasamast
Þf.
varasamastan
varasamasta
varasamast
Þgf.
varasömustum
varasamastri
varasömustu
Ef.
varasamasts
varasamastrar
varasamasts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varasamastir
varasamastar
varasömust
Þf.
varasamasta
varasamastar
varasömust
Þgf.
varasömustum
varasömustum
varasömustum
Ef.
varasamastra
varasamastra
varasamastra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varasamasti
varasamasta
varasamasta
Þf.
varasamasta
varasömustu
varasamasta
Þgf.
varasamasta
varasömustu
varasamasta
Ef.
varasamasta
varasömustu
varasamasta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
varasömustu
varasömustu
varasömustu
Þf.
varasömustu
varasömustu
varasömustu
Þgf.
varasömustu
varasömustu
varasömustu
Ef.
varasömustu
varasömustu
varasömustu