vegarkantur
nafnorðkarlkynvegar-kantur
jaðarinn á vegi, vegbrún
→ sjá: vegkantur nokk
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vegarkantur
vegarkanturinn
Þf.
vegarkant
vegarkantinn
Þgf.
vegarkanti
vegarkantinum
Ef.
vegarkants
vegarkantsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
vegarkantar
vegarkantarnir
Þf.
vegarkanta
vegarkantana
Þgf.
vegarköntum
vegarköntunum
Ef.
vegarkanta
vegarkantanna