vegkantur
nafnorðkarlkynveg-kantur
→ sjá: vegarkantur nokk
Samstæður
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vegkantur
vegkanturinn
Þf.
vegkant
vegkantinn
Þgf.
vegkanti
vegkantinum
Ef.
vegkants
vegkantsins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
vegkantar
vegkantarnir
Þf.
vegkanta
vegkantana
Þgf.
vegköntum
vegköntunum
Ef.
vegkanta
vegkantanna