vekja
sagnorðþolfall
1
láta (e-n) vakna, láta (e-n) hætta að sofa
vektu mig klukkan 8
hún gat ekki vakið hann
vekja <hana> upp
hann var vakinn upp um miðja nótt
vekja upp draug
láta dauðan mann ganga aftur
2
koma (e-u) af stað, kveikja (e-ð), valda (e-u)
ummæli ráðherrans vöktu hörð viðbrögð
tískusýningin hefur vakið mikla athygli
blátt hár vekur ávallt furðu
orð hennar vöktu hlátur
skelfiskur vekur ofnæmisviðbrögð hjá sumum
vekja upp <umræður>
→ sjá: vekjandi lo
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vek
vakti
2.p.
vekur
vaktir
3.p.
vekur
vakti
Nútíð
Þátíð
1.p.
vekjum
vöktum
2.p.
vekið
vöktuð
3.p.
vekja
vöktu
Nútíð
Þátíð
1.p.
vekst
vaktist
2.p.
vekst
vaktist
3.p.
vekst
vaktist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vekjumst
vöktumst
2.p.
vekist
vöktust
3.p.
vekjast
vöktust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
veki
vekti
2.p.
vekir
vektir
3.p.
veki
vekti
Nútíð
Þátíð
1.p.
vekjum
vektum
2.p.
vekið
vektuð
3.p.
veki
vektu
Nútíð
Þátíð
1.p.
vekist
vektist
2.p.
vekist
vektist
3.p.
vekist
vektist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vekjumst
vektumst
2.p.
vekist
vektust
3.p.
vekist
vektust
Nh.
vekja
Sagnb.
vakið
Lh. nt.
vekjandi
Nh.
vekjast
Sagnb.
vakist
Lh. nt.
vekjandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vek
vektu
vekið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vekurðu
vaktirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vekiði
vöktuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vekirðu
vektirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vekiði
vektuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vekstu
vaktistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vekistu
vektistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vakinn
vakin
vakið
Þf.
vakinn
vakta
vakið
Þgf.
vöktum
vakinni
vöktu
Ef.
vakins
vakinnar
vakins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
vaktir
vaktar
vakin
Þf.
vakta
vaktar
vakin
Þgf.
vöktum
vöktum
vöktum
Ef.
vakinna
vakinna
vakinna