verma
sagnorð þolfall
fá hita í (sig/e-n), hita (e-ð)
þau sátu úti og létu sólina verma sig
hann vermdi hendur sínar við eldinn
verma <neðsta> sætið
verða neðstur (í keppni)
Orðasambönd
Orðasambönd
- láta sólina verma sig
- verma bekki
- verma sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vermi
vermdi
önnur persóna
vermir
vermdir
þriðja persóna
vermir
vermdi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vermum
vermdum
önnur persóna
vermið
vermduð
þriðja persóna
verma
vermdu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vermist
vermdist
önnur persóna
vermist
vermdist
þriðja persóna
vermist
vermdist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vermumst
vermdumst
önnur persóna
vermist
vermdust
þriðja persóna
vermast
vermdust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vermi
vermdi
önnur persóna
vermir
vermdir
þriðja persóna
vermi
vermdi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vermum
vermdum
önnur persóna
vermið
vermduð
þriðja persóna
vermi
vermdu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vermist
vermdist
önnur persóna
vermist
vermdist
þriðja persóna
vermist
vermdist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vermumst
vermdumst
önnur persóna
vermist
vermdust
þriðja persóna
vermist
vermdust
nafnháttur
verma
sagnbót
vermt
lýsingarháttur nútíðar
vermandi
nafnháttur
vermast
sagnbót
vermst
lýsingarháttur nútíðar
vermandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
verm
vermdu
vermið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vermirðu
vermdirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vermiði
vermduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vermirðu
vermdirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vermiði
vermduði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vermistu
vermdistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vermistu
vermdistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vermdur
vermd
vermt
þolfall
vermdan
vermda
vermt
þágufall
vermdum
vermdri
vermdu
eignarfall
vermds
vermdrar
vermds
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
vermdir
vermdar
vermd
þolfall
vermda
vermdar
vermd
þágufall
vermdum
vermdum
vermdum
eignarfall
vermdra
vermdra
vermdra