vesenast
sagnorð miðmynd
iðja við (e-ð fyrirhafnarsamt), fást við (e-ð)
ég var að vesenast við að flokka ruslið
hún lagði á borð meðan hann vesenaðist í grillinu
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vesenast
vesenaðist
önnur persóna
vesenast
vesenaðist
þriðja persóna
vesenast
vesenaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vesenumst
vesenuðumst
önnur persóna
vesenist
vesenuðust
þriðja persóna
vesenast
vesenuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vesenist
vesenaðist
önnur persóna
vesenist
vesenaðist
þriðja persóna
vesenist
vesenaðist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
vesenumst
vesenuðumst
önnur persóna
vesenist
vesenuðust
þriðja persóna
vesenist
vesenuðust
nafnháttur
vesenast
sagnbót
vesenast
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
—
vesenastu
vesenist
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vesenastu
vesenaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
vesenistu
vesenaðistu