vestur
nafnorðhvorugkyn
ein af höfuðáttunum fjórum, vesturátt
<vindurinn er> af vestri
<fjallið er> í vestri
<stefna> í vestur
<sveigja> til vesturs
<koma> úr vestri
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vestur
vestrið
Þf.
vestur
vestrið
Þgf.
vestri
vestrinu
Ef.
vesturs
vestursins