Yrða

viðra

sagnorð
1
þolfall
veita (e-u/ sér) ferskt loft
hann viðraði rúmteppið á svölunum
þau fóru í gönguferð til að viðra sig
2
það
það viðrar vel
veðrið er gott
það viðrar illa
veðrið er vont
3
þolfall
minnast lauslega á (e-ð), skýra (e-ð) lauslega
hann viðraði hugmynd sína á fundinum
4
þolfall
viðra sig upp við <hana>
vera fleðulegur við hana
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hverju sem viðrar
  • viðra sig
  • viðrast upp
  • það viðrar öllum veðrunum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
viðra
viðraði
2.p.
viðrar
viðraðir
3.p.
viðrar
viðraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
viðri
viðraði
2.p.
viðrir
viðraðir
3.p.
viðri
viðraði
Nh.
viðra
Sagnb.
viðrað
Lh. nt.
viðrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
viðra
viðraðu
viðrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
viðrarðu
viðraðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
viðrirðu
viðraðirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
viðrar
viðraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
3.p.
viðri
viðraði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
viðraður
viðruð
viðrað
Þf.
viðraðan
viðraða
viðrað
Þgf.
viðruðum
viðraðri
viðruðu
Ef.
viðraðs
viðraðrar
viðraðs