Yrða

viðra

sagnorð
1
þolfall
veita (e-u/ sér) ferskt loft
hann viðraði rúmteppið á svölunum
þau fóru í gönguferð til að viðra sig
2
það
það viðrar vel
veðrið er gott
það viðrar illa
veðrið er vont
3
þolfall
minnast lauslega á (e-ð), skýra (e-ð) lauslega
hann viðraði hugmynd sína á fundinum
4
þolfall
viðra sig upp við <hana>
vera fleðulegur við hana
Orðasambönd
Orðasambönd
  • hverju sem viðrar
  • viðra sig
  • viðrast upp
  • það viðrar öllum veðrunum
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
viðra
viðraði
önnur persóna
viðrar
viðraðir
þriðja persóna
viðrar
viðraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
viðri
viðraði
önnur persóna
viðrir
viðraðir
þriðja persóna
viðri
viðraði
nafnháttur
viðra
sagnbót
viðrað
lýsingarháttur nútíðar
viðrandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
viðra
viðraðu
viðrið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
viðrarðu
viðraðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
viðrirðu
viðraðirðu
Ópersónuleg notkun
Ópersónuleg
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
viðrar
viðraði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
þriðja persóna
viðri
viðraði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
viðraður
viðruð
viðrað
þolfall
viðraðan
viðraða
viðrað
þágufall
viðruðum
viðraðri
viðruðu
eignarfall
viðraðs
viðraðrar
viðraðs