vink
nafnorðhvorugkyn
það að vinka, merki gefið með hendinni
hann gaf bílstjóranum vink um að koma
Orðasvið
handahreyfingar
ábending
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
vink
vinkið
Þf.
vink
vinkið
Þgf.
vinki
vinkinu
Ef.
vinks
vinksins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
vink
vinkin
Þf.
vink
vinkin
Þgf.
vinkum
vinkunum
Ef.
vinka
vinkanna