vinka
sagnorðþágufall
veifa hendinni
hún stendur í dyrunum og vinkar
hann vinkaði mér glaðlega
hún vinkaði til hans úr bílnum
Orðasvið og samstæður
handahreyfingar
Samstæður
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vinka
vinkaði
2.p.
vinkar
vinkaðir
3.p.
vinkar
vinkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
vinkum
vinkuðum
2.p.
vinkið
vinkuðuð
3.p.
vinka
vinkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
vinkast
vinkaðist
2.p.
vinkast
vinkaðist
3.p.
vinkast
vinkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vinkumst
vinkuðumst
2.p.
vinkist
vinkuðust
3.p.
vinkast
vinkuðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
vinki
vinkaði
2.p.
vinkir
vinkaðir
3.p.
vinki
vinkaði
Nútíð
Þátíð
1.p.
vinkum
vinkuðum
2.p.
vinkið
vinkuðuð
3.p.
vinki
vinkuðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
vinkist
vinkaðist
2.p.
vinkist
vinkaðist
3.p.
vinkist
vinkaðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
vinkumst
vinkuðumst
2.p.
vinkist
vinkuðust
3.p.
vinkist
vinkuðust
Nh.
vinka
Sagnb.
vinkað
Lh. nt.
vinkandi
Nh.
vinkast
Sagnb.
vinkast
Lh. nt.
vinkandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
vinka
vinkaðu
vinkið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vinkarðu
vinkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vinkiði
vinkuðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vinkirðu
vinkaðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
vinkiði
vinkuðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vinkastu
vinkaðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
vinkistu
vinkaðistu