Yrða

virðing

nafnorðkvenkynvirð-ing
viðurkenning og gott álit sem maður ávinnur sér frá öðrum, heiður
bera virðingu fyrir <honum>
vera vandur að virðingu sinni
gæta vel að mannorði sínu
þetta er fyrir neðan virðingu <hans>
þetta er honum ekki samboðið
<ég segi þetta> með fullri virðingu fyrir <honum>
... án þess að gera lítið úr honum
Orðasvið og samstæður
virðing
mat
Samstæður
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
virðing
virðingin
Þf.
virðingu
virðinguna
Þgf.
virðingu
virðingunni
Ef.
virðingar
virðingarinnar