yfirgnæfa
sagnorð yfir-gnæfa þolfall
vera meiri (en e-ð), hafa hærra (en e-ð)
hávaðinn í vinnuvélunum yfirgnæfir allt tal
hlátrasköllin yfirgnæfðu rödd hans
→ sjá: yfirgnæfandi lýsingarorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
yfirgnæfi
yfirgnæfði
önnur persóna
yfirgnæfir
yfirgnæfðir
þriðja persóna
yfirgnæfir
yfirgnæfði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
yfirgnæfum
yfirgnæfðum
önnur persóna
yfirgnæfið
yfirgnæfðuð
þriðja persóna
yfirgnæfa
yfirgnæfðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
yfirgnæfi
yfirgnæfði
önnur persóna
yfirgnæfir
yfirgnæfðir
þriðja persóna
yfirgnæfi
yfirgnæfði
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
yfirgnæfum
yfirgnæfðum
önnur persóna
yfirgnæfið
yfirgnæfðuð
þriðja persóna
yfirgnæfi
yfirgnæfðu
nafnháttur
yfirgnæfa
sagnbót
yfirgnæft
lýsingarháttur nútíðar
yfirgnæfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
yfirgnæf
yfirgnæfðu
yfirgnæfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
yfirgnæfirðu
yfirgnæfðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
yfirgnæfiði
yfirgnæfðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
yfirgnæfirðu
yfirgnæfðirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
yfirgnæfiði
yfirgnæfðuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
yfirgnæfður
yfirgnæfð
yfirgnæft
þolfall
yfirgnæfðan
yfirgnæfða
yfirgnæft
þágufall
yfirgnæfðum
yfirgnæfðri
yfirgnæfðu
eignarfall
yfirgnæfðs
yfirgnæfðrar
yfirgnæfðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
yfirgnæfðir
yfirgnæfðar
yfirgnæfð
þolfall
yfirgnæfða
yfirgnæfðar
yfirgnæfð
þágufall
yfirgnæfðum
yfirgnæfðum
yfirgnæfðum
eignarfall
yfirgnæfðra
yfirgnæfðra
yfirgnæfðra