álíta
sagnorð á-líta þolfall
vera (e-ar) skoðunar, líta svo á (e-ð)
lögreglan álítur manninn vera látinn
læknirinn áleit að lyfið yrði gagnlegt
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
álít
áleit
önnur persóna
álítur
áleist
þriðja persóna
álítur
áleit
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
álítum
álitum
önnur persóna
álítið
álituð
þriðja persóna
álíta
álitu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
álíti
áliti
önnur persóna
álítir
álitir
þriðja persóna
álíti
áliti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
álítum
álitum
önnur persóna
álítið
álituð
þriðja persóna
álíti
álitu
nafnháttur
álíta
sagnbót
álitið
lýsingarháttur nútíðar
álítandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
álít
álíttu
álítið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
álíturðu
áleistu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
álítiði
álituði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
álítirðu
álitirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
álítiði
álituði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
álitinn
álitin
álitið
þolfall
álitinn
álitna
álitið
þágufall
álitnum
álitinni
álitnu
eignarfall
álitins
álitinnar
álitins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
álitnir
álitnar
álitin
þolfall
álitna
álitnar
álitin
þágufall
álitnum
álitnum
álitnum
eignarfall
álitinna
álitinna
álitinna