áminna
sagnorðá-minnaþolfall
1
vanda um við (e-n), ávíta (e-n)
skólastjórinn þurfti að áminna tvo nemendur
2
minna (e-n) á e-ð
hún áminnir krakkana alltaf að fara úr skónum
hann áminnti mig um að aka gætilega
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
áminni
áminnti
2.p.
áminnir
áminntir
3.p.
áminnir
áminnti
Nútíð
Þátíð
1.p.
áminnum
áminntum
2.p.
áminnið
áminntuð
3.p.
áminna
áminntu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
áminni
áminnti
2.p.
áminnir
áminntir
3.p.
áminni
áminnti
Nútíð
Þátíð
1.p.
áminnum
áminntum
2.p.
áminnið
áminntuð
3.p.
áminni
áminntu
Nh.
áminna
Sagnb.
áminnt
Lh. nt.
áminnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
áminn
áminntu
áminnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
áminnirðu
áminntirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
áminniði
áminntuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
áminnirðu
áminntirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
áminniði
áminntuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
áminntur
áminnt
áminnt
Þf.
áminntan
áminnta
áminnt
Þgf.
áminntum
áminntri
áminntu
Ef.
áminnts
áminntrar
áminnts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
áminntir
áminntar
áminnt
Þf.
áminnta
áminntar
áminnt
Þgf.
áminntum
áminntum
áminntum
Ef.
áminntra
áminntra
áminntra