Yrða

áminna

sagnorð á-minna þolfall
1
vanda um við (e-n), ávíta (e-n)
skólastjórinn þurfti að áminna tvo nemendur
2
minna (e-n) á e-ð
hún áminnir krakkana alltaf að fara úr skónum
hann áminnti mig um að aka gætilega
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áminni
áminnti
önnur persóna
áminnir
áminntir
þriðja persóna
áminnir
áminnti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áminni
áminnti
önnur persóna
áminnir
áminntir
þriðja persóna
áminni
áminnti
nafnháttur
áminna
sagnbót
áminnt
lýsingarháttur nútíðar
áminnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
áminn
áminntu
áminnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áminnirðu
áminntirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áminnirðu
áminntirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
áminntur
áminnt
áminnt
þolfall
áminntan
áminnta
áminnt
þágufall
áminntum
áminntri
áminntu
eignarfall
áminnts
áminntrar
áminnts