Yrða

ámæla

sagnorð á-mæla þágufall
ásaka (e-n), finna að (e-m), álasa (e-m)
hún ámælti honum fyrir kæruleysið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ámæli
ámælti
önnur persóna
ámælir
ámæltir
þriðja persóna
ámælir
ámælti
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ámæli
ámælti
önnur persóna
ámælir
ámæltir
þriðja persóna
ámæli
ámælti
nafnháttur
ámæla
sagnbót
ámælt
lýsingarháttur nútíðar
ámælandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ámæl
ámæltu
ámælið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ámælirðu
ámæltirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ámælirðu
ámæltirðu