ámæla
sagnorðá-mælaþágufall
ásaka (e-n), finna að (e-m), álasa (e-m)
hún ámælti honum fyrir kæruleysið
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ámæli
ámælti
2.p.
ámælir
ámæltir
3.p.
ámælir
ámælti
Nútíð
Þátíð
1.p.
ámælum
ámæltum
2.p.
ámælið
ámæltuð
3.p.
ámæla
ámæltu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
ámæli
ámælti
2.p.
ámælir
ámæltir
3.p.
ámæli
ámælti
Nútíð
Þátíð
1.p.
ámælum
ámæltum
2.p.
ámælið
ámæltuð
3.p.
ámæli
ámæltu
Nh.
ámæla
Sagnb.
ámælt
Lh. nt.
ámælandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ámæl
ámæltu
ámælið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ámælirðu
ámæltirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ámæliði
ámæltuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ámælirðu
ámæltirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
ámæliði
ámæltuði