áreita
sagnorðá-reitaþolfall
sýna (e-m) óvelkomna athygli
ég þori ekki að áreita hann meðan hann er í slæmu skapi
þessi hugsun hefur áreitt mig lengi
hún segir að maðurinn hafi áreitt sig kynferðislega
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
áreiti
áreitti
2.p.
áreitir
áreittir
3.p.
áreitir
áreitti
Nútíð
Þátíð
1.p.
áreitum
áreittum
2.p.
áreitið
áreittuð
3.p.
áreita
áreittu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
áreiti
áreitti
2.p.
áreitir
áreittir
3.p.
áreiti
áreitti
Nútíð
Þátíð
1.p.
áreitum
áreittum
2.p.
áreitið
áreittuð
3.p.
áreiti
áreittu
Nh.
áreita
Sagnb.
áreitt
Lh. nt.
áreitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
áreit
áreittu
áreitið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
áreitirðu
áreittirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
áreitiði
áreittuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
áreitirðu
áreittirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
áreitiði
áreittuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
áreittur
áreitt
áreitt
Þf.
áreittan
áreitta
áreitt
Þgf.
áreittum
áreittri
áreittu
Ef.
áreitts
áreittrar
áreitts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
áreittir
áreittar
áreitt
Þf.
áreitta
áreittar
áreitt
Þgf.
áreittum
áreittum
áreittum
Ef.
áreittra
áreittra
áreittra