áreita
sagnorð á-reita þolfall
sýna (e-m) óvelkomna athygli
ég þori ekki að áreita hann meðan hann er í slæmu skapi
þessi hugsun hefur áreitt mig lengi
hún segir að maðurinn hafi áreitt sig kynferðislega
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áreiti
áreitti
önnur persóna
áreitir
áreittir
þriðja persóna
áreitir
áreitti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áreitum
áreittum
önnur persóna
áreitið
áreittuð
þriðja persóna
áreita
áreittu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áreiti
áreitti
önnur persóna
áreitir
áreittir
þriðja persóna
áreiti
áreitti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áreitum
áreittum
önnur persóna
áreitið
áreittuð
þriðja persóna
áreiti
áreittu
nafnháttur
áreita
sagnbót
áreitt
lýsingarháttur nútíðar
áreitandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
áreit
áreittu
áreitið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áreitirðu
áreittirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áreitiði
áreittuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áreitirðu
áreittirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áreitiði
áreittuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
áreittur
áreitt
áreitt
þolfall
áreittan
áreitta
áreitt
þágufall
áreittum
áreittri
áreittu
eignarfall
áreitts
áreittrar
áreitts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
áreittir
áreittar
áreitt
þolfall
áreitta
áreittar
áreitt
þágufall
áreittum
áreittum
áreittum
eignarfall
áreittra
áreittra
áreittra