ásökun
nafnorðkvenkyn
það að ásaka
ásökun á hendur <honum>
ásökun um <vanrækslu>
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
ásökun
ásökunin
Þf.
ásökun
ásökunina
Þgf.
ásökun
ásökuninni
Ef.
ásökunar
ásökunarinnar
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
ásakanir
ásakanirnar
Þf.
ásakanir
ásakanirnar
Þgf.
ásökunum
ásökununum
Ef.
ásakana
ásakananna