átelja
sagnorð á-telja þolfall
finna að (e-u/e-m), ávíta (e-n)
hún átaldi hann harðlega fyrir hugleysið
hann átelur vanrækslu embættismanna
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
átel
átaldi
önnur persóna
átelur
átaldir
þriðja persóna
átelur
átaldi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áteljum
átöldum
önnur persóna
áteljið
átölduð
þriðja persóna
átelja
átöldu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
átelji
áteldi
önnur persóna
áteljir
áteldir
þriðja persóna
átelji
áteldi
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
áteljum
áteldum
önnur persóna
áteljið
átelduð
þriðja persóna
átelji
áteldu
nafnháttur
átelja
sagnbót
átalið
lýsingarháttur nútíðar
áteljandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
átel
áteldu
áteljið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
átelurðu
átaldirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áteljiði
átölduði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áteljirðu
áteldirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
áteljiði
átelduði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
átalinn
átalin
átalið
þolfall
átalinn
átalda
átalið
þágufall
átöldum
átalinni
átöldu
eignarfall
átalins
átalinnar
átalins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
átaldir
átaldar
átalin
þolfall
átalda
átaldar
átalin
þágufall
átöldum
átöldum
átöldum
eignarfall
átalinna
átalinna
átalinna