ástvinur
nafnorðkarlkynást-vinur
sá eða sú sem tengist manni fjölskyldu- eða ástarböndum
fyrir hönd eiginkonu, barna og annarra ástvina
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
ástvinur
ástvinurinn
Þf.
ástvin
ástvininn
Þgf.
ástviniástvin
ástvininum
Ef.
ástvinar
ástvinarins
Fleirtala
Fleirtala m. greini
Nf.
ástvinir
ástvinirnir
Þf.
ástvini
ástvinina
Þgf.
ástvinum
ástvinunum
Ef.
ástvina
ástvinanna