Yrða

ávinna

sagnorð á-vinna þágufall/þolfall
öðlast (e-ð) fyrir eigin verðleika
hann hefur áunnið sér full eftirlaunaréttindi
hún ávann sér þakklæti foreldra sinna
→ sjá: ávinnast sagnorð, áunninn lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • ávinna frægð og frama
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ávinn
ávann
önnur persóna
ávinnur
ávannst
þriðja persóna
ávinnur
ávann
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ávinni
áynni
önnur persóna
ávinnir
áynnir
þriðja persóna
ávinni
áynni
nafnháttur
ávinna
sagnbót
áunnið
lýsingarháttur nútíðar
ávinnandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ávinn
—
ávinnið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ávinnurðu
ávannstu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ávinnirðu
áynnirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
áunninn
áunnin
áunnið
þolfall
áunninn
áunna
áunnið
þágufall
áunnum
áunninni
áunnu
eignarfall
áunnins
áunninnar
áunnins