Yrða

æfa

sagnorð þolfall
1
gera (e-ð) aftur og aftur þar til maður er orðinn góður
þú þarft að æfa réttu handtökin við verkið
leikararnir æfðu hlutverk sín
æfa sig
hann æfir sig daglega á fiðluna
ég æfði mig að skjóta af boga
2
fá/veita æfingu (í e-u), þjálfa (e-n/e-ð)
hún æfði handbolta í mörg ár
hann æfir kórinn
→ sjá: æfast sagnorð, æfður lýsingarorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
æfing
Samstæður
Orðasambönd
  • æfa sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
æfi
æfði
önnur persóna
æfir
æfðir
þriðja persóna
æfir
æfði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
æfi
æfði
önnur persóna
æfir
æfðir
þriðja persóna
æfi
æfði
nafnháttur
æfa
sagnbót
æft
lýsingarháttur nútíðar
æfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
æf
æfðu
æfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
æfirðu
æfðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
æfirðu
æfðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
æfður
æfð
æft
þolfall
æfðan
æfða
æft
þágufall
æfðum
æfðri
æfðu
eignarfall
æfðs
æfðrar
æfðs