æfa
sagnorðþolfall
1
gera (e-ð) aftur og aftur þar til maður er orðinn góður
þú þarft að æfa réttu handtökin við verkið
leikararnir æfðu hlutverk sín
æfa sig
hann æfir sig daglega á fiðluna
ég æfði mig að skjóta af boga
2
fá/veita æfingu (í e-u), þjálfa (e-n/e-ð)
hún æfði handbolta í mörg ár
hann æfir kórinn
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
æfing
Orðasambönd
- æfa sig
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
æfi
æfði
2.p.
æfir
æfðir
3.p.
æfir
æfði
Nútíð
Þátíð
1.p.
æfum
æfðum
2.p.
æfið
æfðuð
3.p.
æfa
æfðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
æfist
æfðist
2.p.
æfist
æfðist
3.p.
æfist
æfðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
æfumst
æfðumst
2.p.
æfist
æfðust
3.p.
æfast
æfðust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
æfi
æfði
2.p.
æfir
æfðir
3.p.
æfi
æfði
Nútíð
Þátíð
1.p.
æfum
æfðum
2.p.
æfið
æfðuð
3.p.
æfi
æfðu
Nútíð
Þátíð
1.p.
æfist
æfðist
2.p.
æfist
æfðist
3.p.
æfist
æfðist
Nútíð
Þátíð
1.p.
æfumst
æfðumst
2.p.
æfist
æfðust
3.p.
æfist
æfðust
Nh.
æfa
Sagnb.
æft
Lh. nt.
æfandi
Nh.
æfast
Sagnb.
æfst
Lh. nt.
æfandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
æf
æfðu
æfið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
æfirðu
æfðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
æfiði
æfðuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
æfirðu
æfðirðu
Nútíð
Þátíð
2.p.
æfiði
æfðuði
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
æfistu
æfðistu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
æfistu
æfðistu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
æfður
æfð
æft
Þf.
æfðan
æfða
æft
Þgf.
æfðum
æfðri
æfðu
Ef.
æfðs
æfðrar
æfðs
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
æfðir
æfðar
æfð
Þf.
æfða
æfðar
æfð
Þgf.
æfðum
æfðum
æfðum
Ef.
æfðra
æfðra
æfðra