æmta
sagnorð
gefa frá sér lágt hljóð
það æmtir (ekki) í <honum>
það heyrist (ekkert) í honum
æmta hvorki né skræmta
kvarta ekki
almenningur tók á sig aukna skatta án þess að æmta né skræmta
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
æmti
æmti
2.p.
æmtir
æmtir
3.p.
æmtir
æmti
Nútíð
Þátíð
1.p.
æmtum
æmtum
2.p.
æmtið
æmtuð
3.p.
æmta
æmtu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
æmti
æmti
2.p.
æmtir
æmtir
3.p.
æmti
æmti
Nútíð
Þátíð
1.p.
æmtum
æmtum
2.p.
æmtið
æmtuð
3.p.
æmti
æmtu
Nh.
æmta
Sagnb.
æmt
Lh. nt.
æmtandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
æmt
æmtu
æmtið