æmta
sagnorð
gefa frá sér lágt hljóð
það æmtir (ekki) í <honum>
það heyrist (ekkert) í honum
æmta hvorki né skræmta
kvarta ekki
almenningur tók á sig aukna skatta án þess að æmta né skræmta
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
æmti
æmti
önnur persóna
æmtir
æmtir
þriðja persóna
æmtir
æmti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
æmtum
æmtum
önnur persóna
æmtið
æmtuð
þriðja persóna
æmta
æmtu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
æmti
æmti
önnur persóna
æmtir
æmtir
þriðja persóna
æmti
æmti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
æmtum
æmtum
önnur persóna
æmtið
æmtuð
þriðja persóna
æmti
æmtu
nafnháttur
æmta
sagnbót
æmt
lýsingarháttur nútíðar
æmtandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
æmt
æmtu
æmtið