Yrða

æfður

lýsingarorð lýsingarháttur þátíðar
sem hefur æfingu
hún er orðin vel æfð á skíðunum
→ sjá: æfa sagnorð, æfast sagnorð
Orðasvið og samstæður
þjálfun
æfing
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
æfður
æfð
æft
þolfall
æfðan
æfða
æft
þágufall
æfðum
æfðri
æfðu
eignarfall
æfðs
æfðrar
æfðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
æfðari
æfðari
æfðara
þolfall
æfðari
æfðari
æfðara
þágufall
æfðari
æfðari
æfðara
eignarfall
æfðari
æfðari
æfðara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
æfðastur
æfðust
æfðast
þolfall
æfðastan
æfðasta
æfðast
þágufall
æfðustum
æfðastri
æfðustu
eignarfall
æfðasts
æfðastrar
æfðasts