Yrða

æfður

lýsingarorðlhþt
sem hefur æfingu
hún er orðin vel æfð á skíðunum
→ sjá: æfa so, æfast so
Orðasvið og samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
æfður
æfð
æft
Þf.
æfðan
æfða
æft
Þgf.
æfðum
æfðri
æfðu
Ef.
æfðs
æfðrar
æfðs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
æfðari
æfðari
æfðara
Þf.
æfðari
æfðari
æfðara
Þgf.
æfðari
æfðari
æfðara
Ef.
æfðari
æfðari
æfðara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
æfðastur
æfðust
æfðast
Þf.
æfðastan
æfðasta
æfðast
Þgf.
æfðustum
æfðastri
æfðustu
Ef.
æfðasts
æfðastrar
æfðasts