Yrða

æra

sagnorðþolfall
gera (e-n) brjálaðan, ringlaðan (einkum af hávaða)
hávaðinn á kránni var að æra mig
það mætti æra óstöðugan að <lýsa skrautinu í höllinni>
það væri fullmikið verkefni að ...
→ sjá: ærast so, ærandi lo
Orðasambönd
Orðasambönd
  • ætla að ærast
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
æri
ærði
2.p.
ærir
ærðir
3.p.
ærir
ærði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
1.p.
æri
ærði
2.p.
ærir
ærðir
3.p.
æri
ærði
Nh.
æra
Sagnb.
ært
Lh. nt.
ærandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
Bh.
ær
ærðu
ærið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ærirðu
ærðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
2.p.
ærirðu
ærðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ærður
ærð
ært
Þf.
ærðan
ærða
ært
Þgf.
ærðum
ærðri
ærðu
Ef.
ærðs
ærðrar
ærðs