Yrða

æra

sagnorð þolfall
gera (e-n) brjálaðan, ringlaðan (einkum af hávaða)
hávaðinn á kránni var að æra mig
það mætti æra óstöðugan að <lýsa skrautinu í höllinni>
það væri fullmikið verkefni að ...
→ sjá: ærast sagnorð, ærandi lýsingarorð
Orðasambönd
Orðasambönd
  • ætla að ærast
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
æri
ærði
önnur persóna
ærir
ærðir
þriðja persóna
ærir
ærði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
æri
ærði
önnur persóna
ærir
ærðir
þriðja persóna
æri
ærði
nafnháttur
æra
sagnbót
ært
lýsingarháttur nútíðar
ærandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ær
ærðu
ærið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ærirðu
ærðirðu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
ærirðu
ærðirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ærður
ærð
ært
þolfall
ærðan
ærða
ært
þágufall
ærðum
ærðri
ærðu
eignarfall
ærðs
ærðrar
ærðs