Yrða

ær

lýsingarorð
1
vitskertur, bilaður
hún er orðin ær og talar sífellt við sjálfa sig
2
mjög ákafur, æstur, spenntur
börnin urðu ær þegar þau sáu jólasveininn
Orðasvið og samstæður
ofsi
æði / tryllingur
reiði
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ær
ær
ært
þolfall
æran
æra
ært
þágufall
ærum
ærri
æru
eignarfall
ærs
ærrar
ærs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ærari
ærari
ærara
þolfall
ærari
ærari
ærara
þágufall
ærari
ærari
ærara
eignarfall
ærari
ærari
ærara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
ærastur
ærust
ærast
þolfall
ærastan
ærasta
ærast
þágufall
ærustum
ærastri
ærustu
eignarfall
ærasts
ærastrar
ærasts