Yrða

ær

lýsingarorð
1
vitskertur, bilaður
hún er orðin ær og talar sífellt við sjálfa sig
2
mjög ákafur, æstur, spenntur
börnin urðu ær þegar þau sáu jólasveininn
Orðasvið og samstæður
ofsi
æði / tryllingur
reiði
Samstæður
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ær
ær
ært
Þf.
æran
æra
ært
Þgf.
ærum
ærri
æru
Ef.
ærs
ærrar
ærs
Miðstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ærari
ærari
ærara
Þf.
ærari
ærari
ærara
Þgf.
ærari
ærari
ærara
Ef.
ærari
ærari
ærara
Efsta stig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ærastur
ærust
ærast
Þf.
ærastan
ærasta
ærast
Þgf.
ærustum
ærastri
ærustu
Ef.
ærasts
ærastrar
ærasts