Yrða

ætt

nafnorðkvenkyn
1
hópur skyldmenna sem rekur uppruna sinn til ákveðinna, oft nafngreindra forfeðra
sverja sig í ættina
vera af <göfugri> ætt
vera í ætt við <hana>
<tónlistargáfan> gengur í ættir
<sjúkdómurinn> leggst í ættir
2
líffræði
stig í flokkunarkerfi dýra og plantna, yfirheiti ættkvíslar en undirheiti ættbálks
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
ætterni
Samstæður
Orðasambönd
  • að ætt
  • að ætt og öðli
  • af góðum ættum
  • auka ætt sína
  • auka ættir
  • hníga til ættar sinnar
Fallbeygingar
Eintala
Eintala m. greini
Nf.
ætt
ættin
Þf.
ætt
ættina
Þgf.
ætt
ættinni
Ef.
ættar
ættarinnar