Yrða

éta

sagnorð þolfall
1
neyta fæðu eða matar, borða
hann át tvær sneiðar af kökunni
maturinn var svo vondur að ég gat ekki étið hann
hún gaf hundinum að éta
éta <brauðið> upp til agna
éttu skít
2
hafa ætandi áhrif
sýran étur upp málminn
3
éta <orðin> ofan í sig
taka orð sín aftur
hann varð að éta ofan í sig allt sem hann sagði áður
4
éta <þetta> upp eftir <honum>
endurtaka orð hans
fara í ferðalag? át hann upp eftir henni
→ sjá: étast sagnorð
Orðasvið, samstæður og orðasambönd
Samstæður
Orðasambönd
  • eitthvað að éta
  • éta allt
  • éta allt sem að kjafti kemur
  • éta allt sem tönn á festir
  • éta á sig gat
  • éta eins og gaddhestur
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ét
át
önnur persóna
étur
ást
þriðja persóna
étur
át
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
éti
æti
önnur persóna
étir
ætir
þriðja persóna
éti
æti
nafnháttur
éta
sagnbót
étið
lýsingarháttur nútíðar
étandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ét
éttu
étið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
éturðu
ástu
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
étirðu
ætirðu
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
étinn
étin
étið
þolfall
étinn
étna
étið
þágufall
étnum
étinni
étnu
eignarfall
étins
étinnar
étins