éta
sagnorð þolfall
1
neyta fæðu eða matar, borða
hann át tvær sneiðar af kökunni
maturinn var svo vondur að ég gat ekki étið hann
hún gaf hundinum að éta
éta <brauðið> upp til agna
éttu skít
2
hafa ætandi áhrif
sýran étur upp málminn
3
éta <orðin> ofan í sig
taka orð sín aftur
hann varð að éta ofan í sig allt sem hann sagði áður
4
éta <þetta> upp eftir <honum>
endurtaka orð hans
fara í ferðalag? át hann upp eftir henni
→ sjá: étast sagnorð
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ét
át
önnur persóna
étur
ást
þriðja persóna
étur
át
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
étum
átum
önnur persóna
étið
átuð
þriðja persóna
éta
átu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
ést
ást
önnur persóna
ést
ást
þriðja persóna
ést
ást
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
étumst
átumst
önnur persóna
étist
átust
þriðja persóna
étast
átust
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
éti
æti
önnur persóna
étir
ætir
þriðja persóna
éti
æti
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
étum
ætum
önnur persóna
étið
ætuð
þriðja persóna
éti
ætu
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
étist
ætist
önnur persóna
étist
ætist
þriðja persóna
étist
ætist
Nútíð
Þátíð
fyrsta persóna
étumst
ætumst
önnur persóna
étist
ætust
þriðja persóna
étist
ætust
nafnháttur
éta
sagnbót
étið
lýsingarháttur nútíðar
étandi
nafnháttur
étast
sagnbót
étist
lýsingarháttur nútíðar
étandi
Boðháttur
Stýfður
Eintala
Fleirtala
boðháttur
ét
éttu
étið
Spurnarmyndir
Framsöguháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
éturðu
ástu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
étiði
átuði
Viðtengingarháttur
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
étirðu
ætirðu
Nútíð
Þátíð
önnur persóna
étiði
ætuði
Lýsingarháttur þátíðar (sterk beyging)
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
étinn
étin
étið
þolfall
étinn
étna
étið
þágufall
étnum
étinni
étnu
eignarfall
étins
étinnar
étins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
étnir
étnar
étin
þolfall
étna
étnar
étin
þágufall
étnum
étnum
étnum
eignarfall
étinna
étinna
étinna