óbættur
lýsingarorð ó-bættur
sem ekki er bættur, sem ekki fást bætur fyrir
<verkið> liggur óbætt hjá garði
verkinu er ekki sinnt, það er látið bíða
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
óbættur
óbætt
óbætt
þolfall
óbættan
óbætta
óbætt
þágufall
óbættum
óbættri
óbættu
eignarfall
óbætts
óbættrar
óbætts
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
óbættir
óbættar
óbætt
þolfall
óbætta
óbættar
óbætt
þágufall
óbættum
óbættum
óbættum
eignarfall
óbættra
óbættra
óbættra
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
óbætti
óbætta
óbætta
þolfall
óbætta
óbættu
óbætta
þágufall
óbætta
óbættu
óbætta
eignarfall
óbætta
óbættu
óbætta
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
nefnifall
óbættu
óbættu
óbættu
þolfall
óbættu
óbættu
óbættu
þágufall
óbættu
óbættu
óbættu
eignarfall
óbættu
óbættu
óbættu