Yrða

óbættur

lýsingarorðó-bættur
sem ekki er bættur, sem ekki fást bætur fyrir
<verkið> liggur óbætt hjá garði
verkinu er ekki sinnt, það er látið bíða
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óbættur
óbætt
óbætt
Þf.
óbættan
óbætta
óbætt
Þgf.
óbættum
óbættri
óbættu
Ef.
óbætts
óbættrar
óbætts