ódulinn
lýsingarorðó-dulinn
augljós, ófalinn
hann sýndi yfirmanninum ódulda fyrirlitningu
hún starði á hann með ódulinni forvitni
Frumstig
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
ódulinn
ódulin
ódulið
Þf.
ódulinn
ódulda
ódulið
Þgf.
óduldum
ódulinni
óduldu
Ef.
ódulins
ódulinnar
ódulins
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óduldir
óduldar
ódulin
Þf.
ódulda
óduldar
ódulin
Þgf.
óduldum
óduldum
óduldum
Ef.
ódulinna
ódulinna
ódulinna
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óduldi
ódulda
ódulda
Þf.
ódulda
óduldu
ódulda
Þgf.
ódulda
óduldu
ódulda
Ef.
ódulda
óduldu
ódulda
Karlkyn
Kvenkyn
Hvorugkyn
Nf.
óduldu
óduldu
óduldu
Þf.
óduldu
óduldu
óduldu
Þgf.
óduldu
óduldu
óduldu
Ef.
óduldu
óduldu
óduldu